Alpaka (Vicugna pacos) to ssak parzystokopytny, pochodzący z Ameryki Południowej. Jest to zwierzę udomowione, hodowane, przypominające nieco lamę, ale mniejsze i z budowy ciała i bardziej podobne do owcy. Występują dwie rasy alpak: suri i huacaya, które różnią się okrywą włosową.
Alpaki charakteryzują się bardzo łagodnym usposobieniem, ich sierść jest hipoalergiczna. Są zwierzętami ciekawskimi i inteligentnymi. Szybko się uczą i oswajają. Ich specyficzny wygląd, miękkie futro i łagodne usposobienie predysponują je do kontaktów z dziećmi, które szczególnie lubią.
Alpakoterapia to jedna z dziedzin zooterapii (animaloterapii). Polega ona na współpracy terapeuty i pacjenta z alpaką. W relacji tej alpaka stanowi motywator do podjęcia działania przez pacjenta. Wpływa to pozytywnie na jego sferę emocjonalną, poznawczą, a nawet społeczną. Sprzyja integracji rodzin i wywołuje szereg pozytywnych emocji wszystkich jej członków. Kontakt z alpakami ma wyjątkowe skutki w leczeniu dzieci, które pod wpływem tych zwierząt uspokajają się, rozluźniają mięśnie. Terapia wpływa na rozwój ruchowy, wspomaga budowanie samooceny dziecka oraz pewności siebie. Ze względu na to, iż dziecko sprawuje opiekę nad alpaką, uczy się empatii oraz odpowiedzialności nad drugą istotą. Pod tym względem pełni funkcję wychowawczą, a także resocjalizacyjną.
Alpakoterapia nie jest samodzielną metodą leczenia, a tzw. terapią wspomagającą. Stosuje się ją w leczeniu zarówno dzieci, jak i dorosłych. Polecana jest dla osób z nerwicą, zaburzeniami lękowymi, depresją, ADHD, autyzmem , zespołem Downa oraz dziecięcym porażeniem mózgowym. Jest ona znakomitą odskocznią dla dzieci zmęczonych rehabilitacją konwencjonalną. Z alpakami chętnie obcują nie tylko dzieci, ale także dorośli, szczególnie osoby starsze, często te przebywające w domach seniora.
Alpaki są ciekawskie, łagodne i towarzyskie, a do tego wyglądają jak przerośnięte pluszaki, co sprawia, że trudno nie uśmiechać się na ich widok.
Alpaki motywują do działania. Dziecko chętniej wykona zadanie, np. przejdzie po ścieżce sensorycznej, jeśli nagrodą będzie głaskanie alpaki. Bez problemu weźmie do ręki profilowaną szczotkę, by czesać alpakę i ćwiczyć tym samym prawidłowy chwyt. Te sama zadania bez udziału alpak stają się szybko żmudne i nieciekawe.
Najważniejsze jest jednak to, że kontakt z tymi zwierzętami daje ludziom mnóstwo radości. Wzbudzają wyłącznie dobre emocje, sprawiają, że można zapomnieć o całym świecie i skupić się tylko na nich.
Alpaki potrafią wyrwać z bierności i apatii. Obecność alpak cieszy wszystkich, dzieci, opiekunów, rodziców.